صحاح الفرس و سه رباعی از مهستی

صحاح الفرس و سه رباعی از مهستی صحاح الفرس تالیف شمس الدین محمد بن فخرالدین هندوشاه نخجوانی کهنترین لغتنامه ی موجود فارسی پس از لغت فرس اسدی است. وی این کتاب را در سال ۷۲۸ هجری قمری در شهر تبریز تصنیف کردهاست . در میان منابع سده 8 هجری صحاح الفرس پس از خلاصة الاشعار دومین اثری است که رباعیات مهستی در آن ذکر شده است. مؤلف در سه جا و در توضیح سه لغت سه رباعی از مهستی را بعنوان شاهد آورده که چنین است: « چرخ : نام شهری است در خراسان.